NAKAM EŞQİN HEKAYƏSİ..Professor Şirinov yazır

NAKAM EŞQİN HEKAYƏSİ

Özümü anladım,

İlk sevgi yarandı içimdə,

Gözyaşımla suladım, alovlandı içimdə,

Atəşinə tutuşdum yandı içim də,

Yaşadım hər cürə əngəl-yasaq,

– Mən sarıla bilmədim, ancaq…

İki illik hərbi xidmətə çağırdı “Vətən”,

-Qurbandı yolunda bu baş, bu bədən!

Həsrətiylə qayıdaraq xidmətdən,

gördüm onu tovlayıbdır bir maymaq,

-Mən sarıla bilmədim, ancaq…

Harda olsam bu sevgi yaşatdı məni,

Güc verdi, göylərə ucaltdı məni,

Vüsal həsrətiylə qocaltdı məni,

Bu da son, sardı qara torpaq,

– Mən sarıla bilmədim, ancaq…

Bu son mənzil, baş ucunda qara daş,

Gəldim vidalaşım, gözlərimdə yaş.

Nakam eşqin sonu buymuş, arkadaş.

Qəbri qucaqlayıb ağlayır oğul- uşaq,

-Mən sarıla bilmədim, ancaq…

Professor Zarraf Şirinov

Mədəni-Niyyət qəzeti “Yenideyer.az”